24-02-06

Sarah blogt nog steeds niet

Even tussendoor: het is nog steeds ontzettend druk, ik doe m'n uiterste best om het hoofd boven water te houden. Vandaar dat er de komende weken nog niet veel geblogd zal worden. Ik mis het wel. De collega's zijn nog steeds niet terug. Hoewel, één van hen welgeteld twee dagen daar is geweest en zich toen opnieuw heeft ziek gemeld. Zucht. En ik maar werken... .

22:28 Gepost door Sarah | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-02-06

Sarah blogt niet meer?

En ik die dacht dat er een wondere periode van rust voor de deur stond, mis dus... . Twee collega's zijn ziek, dus moest ik opnieuw aan de slag, geen vakantie voor mij. En juist nu is het drukker dan ooit, of lijkt dat maar zo? Ik verdrink in ieder geval weer in de zaken die nog afgehandeld moeten worden. Het is stilaan een gewoonte aan het worden, zullen we maar zeggen.  Daarom hier even mijn verontschuldigingen, ik zal de komende weken waarschijnlijk niet meer veel kunnen schrijven. Ik heb er gewoonweg geen tijd voor. Maar ik kom zeker terug als het ergste voorbij is en als tenminste één van mijn collega's terug op post is. Dit is dus geen afscheid, maar een kleine tot ziens.

21:14 Gepost door Sarah | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

08-02-06

De buurman en de bakvis

Nog steeds geen spectaculair nieuws, waarschijnlijk is dit te wijten aan een sterk verlaagde stressfactor en een goede nachtrust. Alhoewel, misschien toch even het vermelden waard: de nachtelijke escapdes van mijn bovenbuurman... . Waar ik woon kan ik alles goed horen, als het echt heel stil is kan ik zelfs de gesprekken van mijn buurvrouw meevolgen. En gisteren om een uur of twaalf 's nachts hoorde ik de bel gaan bij J. Vervolgens een hoop gestommel op de trap, een meisje dat al giechelend haar weg naar de juiste deur zocht. Datzelfde meisje zette haar gegiechel nog ongeveer een halfuurtje verder op de verdieping boven mij. Toen werd het plots verdacht stil. Ik hoor een luide klap en dan die bakvis: "Oh, J. Zo is het goed, ja!!!". Ik heb mijn lakens over mijn hoofd getrokken en geprobeerd het verder allemaal te negeren. Vanmorgen zag ik J. naar boven lopen met een gereedschapskist in zijn  handen. Ik zei vriendelijk goeidag en vroeg wat hij ging doen. Zijn hoofd liep rood aan en hij mompelde iets in de aard van: "bed kapot". Ja, ja, dacht ik, ik zal maar niet vragen hoe dat komt. Ach, ik stoor me er niet aan, ik lach er gewoon mee. De menselijke geneugten, hé, we geven er allemaal wel eens graag aan toe.

16:05 Gepost door Sarah | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-02-06

I'm alive!

Na enkele dagen afwezigheid, even een teken van leven. Ik ben er nog! Het is druk, druk, druk geweest. Zoals gewoonlijk dus... Maar er staat een EINDELIJK een rustigere periode voor de deur. De komende dagen ga ik vooral slapen en uitrusten en dan op het gemak een beetje werken. Van mijn goede voornemen (take it easy) is nog niet zoveel in huis gekomen, maar ik ga ervoor. Time to take a break. Ik heb genoeg stress moeten verwerken de laatste weken, genoeg moeilijke collega's gehad om mee om te moeten gaan, ik had tijd en handen tekort. Maar nu is het tijd voor een mini winterslaap.

21:57 Gepost door Sarah | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |