15-05-07

Woedend

De naïviteit van mannen wanneer ze denken dat wij vrouwen woedend kunnen worden op hen om het geringste, maar dat daarna weer even snel vergeten zijn. Ik word niet snel boos, maar wanneer ik boos ben, blijft het heel lang hangen. Ik vergeef niet snel, vergeet niet snel. En je moet ook al iets heel lafs of gemeen uithalen om op mijn 'zwarte lijst' terecht te komen.

Er was eens een man die me vroeg hem te schrijven. Eén jaar lang en daarna niet meer. Omdat ik graag schrijf, hapte ik toe. Ik liet hem zien dat de Sarah die hier blogt een heel andere Sarah is dan het meisje dat zich graag verloren waant in de literatuur. 3,5 maand ging het goed, ik schreef, hij schreef. Dan plots laat hij niets meer van zich horen. Ik kan het begrijpen dat je van een idee afziet dat je eerst goed had geleken en dat je niet tevreden bent met het tot dan bereikte resultaat. Maar het minste is een woordje uitleg. Dat ben je iemand waarmee je in eender welk contact staat verplicht. Beleefdheid noemen ze dat. Het voortijdig beëindigen van de briefwisseling vormt voor mij geen probleem, maar de manier waarop is een compleet andere zaak.

Ik kon het dan ook niet laten op hem te wijzen op de brutaliteit van zijn afscheid. Je zou denken dat een man die al heel wat jaartjes meer telt dan ik, enigszins de wijsheid zou bezitten om niet zomaar alle bruggen op te blazen. Hij gaf me gelijk, stuurde een mail terug, maar maakte er tegelijk zo'n moraliserend boodschapje van dat hij van mijn part dood mocht vallen. Deed het af alsof het niets was en was ervan overtuigd dat het wel weer voorbij zou waaien. Als hij zich had verontschuldigd en gewoon afscheid had genomen, dan had onze correspondentie inderdaad zo vluchtig kunnen zijn.

Ik ben ervan overtuigd geraakt dat hij iemand is die de dingen in zijn leven opgeeft als het even niet gaat zoals hij dat wil, iemand die zelden iets naar behoren afmaakt en bang is om door te zetten, zijn dromen na te jagen. Hobbels in de weg schrikken hem af. Een lafaard die graag de gemakkelijke weg kiest. En ik wil dat hij weet dat ik dit altijd zal onthouden. Dus, M.M., (ja, ik ken je naam), voortaan ga je ook best alle Sarah's uit de weg, loop met een boogje om hen heen. Want één van hen zou wel eens de Sarah kunnen zijn waarmee je brieven schreef. En werk aan je spelling (die is al meermaals veranderd sinds jij hebt leren schrijven) en stijl, niemand krijgt graag mails vol fouten en congruentiemissers.

13:59 Gepost door Sarah in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.